به باران سلامی دوباره خواهم داد

این بهار،در خانه سبز میشویم، در خانه جوانه میزنیم، در خانه شکوفه میدهیم.این بهار را در خانه میمانیم و دعا میکنیم برای رسیدن روزهای خوب، برای دوباره سبز شدن...آگاهیم به اینکه بیرون از این خانه درختان شکوفه زدهاند، گنجشکها آواز میخوانند، پرستوها دنبال آشیانه میگردند،آگاهیم به اینکه زندگی ادامه دارد ولی ما بیرون از این خانه در دل سبز بهار، به زردیِ پاییز میرسیم! باید صبر کنیم، باید خانههامان را تا سبز شدن تمام شهر و آدمها، سبز نگه داریم.ما سکوت و تنهاییِ این پیله را به شوق پروانه شدنمان به جان میخریم،ما این بهار، جور دیگری سبز میشویم...و میدانیم که روزهای خوب خواهند رسید، و میدانیم که پس از این تاریکی "آفتاب" انتظار ما را میکشد.روزهای خوب که رسیدند؛ باهم جشن آغوش و لبخند میگیریم...در خانه بمانید که کم نشویم، در خانه بمانید که سبز بمانیم... به باران سلامی دوباره خواهم داد...ادامه مطلب

گفتی که گُنه کُنی به دوزخ برمت این را به کسی گو که تورا نشناسد به باران سلامی دوباره خواهم داد...

تهران
امروز ستون نیازمندی های تمام روزنامه هایش این بود :
نیازمندیم،
به خبرهایی خوب،
به مرهم،
به دلهایی بدون داغ ....
نیازمندیم،
به اشک های از سر شوق،
به دلهره های اتفاقات خوب،
به مهربانی بیشتر ......
نیازمندیم،
به اخباری
با دو خط لبخند ... به باران سلامی دوباره خواهم داد...

بزرگترين مصيبت دنيا قحطي و جنگ نيست.
نامهرباني انسانهايی ست كه مهربان بودن...

به باران سلامی دوباره خواهم داد...

تو می تونی ساعت ها بشینی و
پشت سر من حرف بزنی،
خیال بافی کنی،
قضاوت کنی،
بهم تهمت بزنی یا حتی فحش بدی...
اما بهتره بدونی درست همون لحظه ای که تمام وجودت پر از کینه شده؛
من توی بهترین کافه ی شهر نشستم و
دارم بستنی وانیلی می خورم
با تزیین توت فرنگی!
خوشمزه ست؛

امتحان کن...

به باران سلامی دوباره خواهم داد...